İlkokul 1. Sınıfa giden kızıma okulun ikinci dönemi bir proje ödevi verildi. Ödevin amacı: “Bir Öykü Kitabı Geliştirmek”. İlk duyduğumda bir ilkokul 1 öğrencisi için çok zor bir ödev olduğunu düşünmüştüm fakat işin içine girince aslında çok zevkli bir ödev olduğunu farkettim.

Neyse… genelde aslında bu ödev işleriyle eşim ilgilenir ama madem bu ödevin içinde “proje” kelimesi geçiyor “hadi bakalım, yap da görelim” şeklinde bir yaklaşımla “Proje Başlatma Belgesini” yayınladı. 🙂

Ödevi anlatan dosyaya bakınca proje 3 kilometre taşından oluşuyor. Birincisi bir anahtar kelimeden yola çıkarak, bir hikaye üretilecek, ikincisi bu hikayeye bağlı kalarak, çizimli anlatım yapılacak, sonunda da resimlerle yazılar bir kitapta birleştirilecek.

Bizim anahtar kelimemiz “UZAY”

“Bir öğrenci bütün ödevlerinden kendisi sorumludur. Veli, sadece yön göstermelidir.” felsefesiyle yola çıktım. Proje Yönetimi kurallarını da içine ekleyip, aşağıdakileri uyguladım.

1- Kızıma bu projenin başarısından ve başarısızlığından kendisinin sorumlu olduğunu…

2- Ben sadece fikir vermek ve kontrol etmek amacıyla yardımcı olacağımı…

3- Projelerde esas olan şeyin “hedeflere zamanında ulaşmak olduğunu” söyledim. Her bir ara hedefe “kilometre taşı denir” diye de vurguladım.

Tabi bunları söylerken şunları da yaptım.

Elimize bir takvim aldık. İçinde bulunduğumuz günü işaretledik. Verilen ödevde kilometre taşlarının tarihleri vardı. Aynı takvime bunları da işaretledik. Bundan sonrasını kendisinin planlaması gerektiğini söyledim.

İlk hedefe ulaşmak için kendisi yeni ara hedefler belirledi. Öykünün içeriğini belirlemek, bunları yazılı hale getirmek, öğretmeninden ara kontroller istemek gibi… (tabi bu fikirleri ben verdim ama sanki o bulmuş gibi  davrandım)

Geçen hafta bu ara kontrollerden bir tanesini de kısmen geçti… Bu hafta o kontrolün sonucundan çıkanları düzeltme haftası… ve şimdilik herşey zamanında ilerliyor gibi gözüküyor.

Bu ilkokul projeleri için aslında ben çok deneyimsizim, kim bilir ne deneyimli, tecrübeli veliler vardır ama lütfen veli olarak projeleri yapmayın. Siz, çocuklarınıza  projelerin nasıl yönetiliceğini öğretin, çünkü bu çalışmalarla çocuklara planlama becerisi verilmek isteniyor. Eğer çocuk, bugün plan yapmazsa gelecekte planlamaya hiç sıcak bakmayacak. Benim kanaatim; bir çocuk için proje başarısı çocuğun proje ödevi neticesinde ortaya çıkardığı sonuçtan ziyade, çocukların planlama alışkanlığının gelişimi olarak değerlendirilmelidir.

Sözün özü;

• Çocuğunuza planlamayı anlatın.
• Proje başarı ve başarısızlığından tamamen kendisinin sorumlu olduğunu söyleyin.
• Kilometre taşının ne olduğunu bilsin.
• Zamanın ilerlemesi ile hedefler arasında ilişki kurmasını sağlayın.
• Veli olarak projeyi siz yapmayın; proje sonra “veliler yarışıyor” şekline dönüşmesin.
• Sayın öğretmenlerimiz de lütfen “çocukların yaşlarına ve becerilerine bakarak” ödev versin. Yoksa projeleri veliler yapmak zorunda kalıyor ve evlerde boşu boşuna huzursuzluklar ortaya çıkıyor. Biz de böyle bir durum yok ama çevremizde ne yazık ki görüyoruz.